افکارم گره خورده است ،

                          انگار ..

خیالم .. مفهومی ندارد ..!!

نوشته هایم سیاهند

بی آنکه بخواهم !

شاید کاغذم ؛

سیاه است و نمی دانم !

قلمم ، می نویسد

پوچ تر از تهی ..

بهانه اش ؛

اثبات وجود بی ارزش است !

و .. تنها قربانی اش ، ته مانده ی دفتری است

که بی هیچ ادعایی ،

برای پر شدن ، فدا شده ..

ولی .. باز هم می نویسم

چون تو ..

اما ؛

مجالی ده

پیدا شوم ..!